ప్రశ్నించే హక్కుకు – సంకుచిత భావజాలానికి వ్యత్యాసమిదే..
ఆగస్టు 15న ఎర్రకోట వేదికగా ప్రధాని నరేంద్ర మోదీ ప్రస్తావించిన ‘దిమాగీ నక్సల్స్’ (మానసిక నక్సలైట్లు) అనే పదం ప్రస్తుతం దేశవ్యాప్తంగా పెద్ద ఎత్తున చర్చనీయాంశమైంది. 2014 నాటికి దేశంలోని 126 జిల్లాల్లో విస్తరించిన ఆయుధ నక్సలిజం, భద్రతా బలగాల నిరంతర పోరాటం, వ్యూహాత్మక చర్యల ఫలితంగా 2026 నాటికి అత్యంత ప్రభావిత జిల్లాల సంఖ్య సున్నాకి చేరుకుంది. ఇది భారత భద్రతా వ్యవస్థ సాధించిన చారిత్రాత్మక విజయం. అడవుల్లో ఆయుధాలు తగ్గినంత మాత్రాన ఆ విధ్వంసకర ఆలోచనా విధానం పూర్తిగా అంతరించిపోలేదని, అది ఇప్పుడు డిజిటల్ వేదికలు, టీవీ స్టూడియోలు, సోషల్ మీడియా నెట్వర్క్లు, రాజకీయ ప్రసంగాల వైపు మళ్లి సమాజంలో అరాచకాన్ని సృష్టించేందుకు ప్రయత్నిస్తోందనేది ఈ సంచలన వ్యాఖ్యల వెనుక ఉన్న ప్రధాన ఉద్దేశం.
ప్రజాస్వామ్య హక్కులు – రాజ్యాంగబద్ధమైన విమర్శ
ఈ అంశాన్ని లోతుగా విశ్లేషించేటప్పుడు ప్రభుత్వ విధానాలను విమర్శించే సాధారణ పౌరులకి, దేశ సార్వభౌమాధికారానికి ముప్పుగా మారే ఆలోచనా విధానానికి మధ్య ఉన్న రాజ్యాంగబద్ధమైన సరిహద్దును స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవడం అత్యంత అవసరం. ప్రభుత్వ కొత్త చట్టాలను విమర్శించడం, ఉపాధి కల్పన, ఆర్థిక వృద్ధి సరిగ్గా లేదని నిలదీయడం, పాలనా లోపాలను ఎత్తిచూపడం, ఎన్నికల్లో అధికార పక్షానికి వ్యతిరేకంగా ఓటు వేయడం పౌరులందరికీ మన రాజ్యాంగం ప్రసాదించిన ప్రాథమిక హక్కులు. ఆరోగ్యకరమైన, నిర్భయమైన విమర్శ ఒక సజీవ ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థకి ప్రాణవాయువు లాంటిది. పౌరుల ప్రశ్నించే హక్కు ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థను మరింత పటిష్టం చేస్తుంది, ప్రభుత్వంలో జవాబుదారీతనాన్ని పెంచుతుంది. అందువల్ల ప్రభుత్వాన్ని, ప్రజా ప్రతినిధులను ప్రశ్నించే ప్రతి పౌరుడినీ లేదా విమర్శకుడినీ ‘దిమాగీ నక్సల్’ అని ముద్ర వేయడం ఎంతమాత్రం సమర్థనీయం కాదు. అటువంటి ధోరణి ప్రజాస్వామ్య సూత్రాలకే విఘాతం కలిగిస్తుంది.
మానసిక నక్సలిజం భావజాలం – గుర్తింపు ప్రమాణాలు
ప్రజాస్వామ్య విమర్శ ముసుగులో దేశ సార్వభౌమాధికారాన్ని దెబ్బతీసే సంకుచిత భావజాలాన్ని గుర్తించడానికి నాలుగు ముఖ్యమైన ప్రమాణాలు దోహదపడతాయి. మొదటిది, విదేశీ వేదికలపైకి వెళ్లి భారతదేశాన్ని “చచ్చిన ఆర్థిక వ్యవస్థ” అని చిత్రీకరిస్తూ, దేశంలో అశాంతి ఉందనే తప్పుడు భావనను ప్రపంచవ్యాప్తంగా వ్యాప్తి చేయడం. రెండవది, స్వల్పకాలిక రాజకీయ లాభాల కోసం దేశ ప్రయోజనాలను పక్కనపెట్టి, విదేశీ శక్తుల ప్రశంసల కోసం ఆరాటపడుతూ దేశ సార్వభౌమాధికారంతో రాజీ పడటం. మూడవది, దేశంలో వర్గ ఘర్షణలను, కుల ప్రాతిపదికన విద్వేషాలను, సామాజిక అస్థిరతను ప్రేరేపించే సంస్థలకు పారదర్శకత లేని విదేశీ నిధులను ఉపయోగించడం. నాలుగవది, రాజకీయ వ్యూహంతో దేశ రవాణా, పారిశ్రామిక ప్రాజెక్టులు, జాతీయ ప్రాముఖ్యత కలిగిన మౌలిక సదుపాయాల అభివృద్ధిని అడ్డుకోవడమే లక్ష్యంగా కుట్రలు పన్నడం.
తన రాజకీయ ప్రత్యర్థిని ఓడించడం కోసం దేశం సాధించే చారిత్రాత్మక విజయాలను, అంతరిక్ష పరిశోధనలను, ఆర్థిక ప్రగతిని కూడా ప్రతికూలంగా చూడటమే ఈ భావజాలం ప్రధాన లక్షణం. దేశ పురోగతికి ఆటంకం కలిగిస్తూ, ప్రజాస్వామ్య స్వేచ్ఛను దుర్వినియోగం చేసే భావజాలాలపై సమాజం నిరంతరం అప్రమత్తంగా ఉండాలి. బాధ్యతాయుతమైన పౌరులుగా మనం రాజ్యాంగబద్ధమైన విమర్శలను ఎల్లప్పుడూ స్వాగతించాలి. అదే సమయంలో అబద్ధాలు, పారదర్శకత లేని విదేశీ నిధుల వెనుక ఉన్న కుట్రలు, దేశ ప్రగతిని నిలిపివేసే కుట్రపూరిత ఆలోచనలను ఖచ్చితంగా నిరోధించాలి. ఏ వ్యక్తిగత లేదా రాజకీయ ప్రయోజనాల కంటే దేశ సార్వభౌమాధికారమే ఎల్లప్పుడూ అత్యున్నతమైనది.
